| fekrat.kateban.com , Asef Fekrat articles in memorize of literati and scholars. | |||
|
|||
|
|
|
|
دهکدهء جهانــــــــــــــــی
به دوست گرامی جناب دهیاشی مدیر دانشمند مجلّهء بخارا پيكى ز بخارا و پيامى ز ســــــــــــــــمرقند آمد برم از دولت آن يار برومــــــــــــــــــــــند آن پيك بخـــــــــــارا و نه از مير بخــــــــــارا وان نامه چون قنــــــد نه از شــاه ســـــــــمرقند اين پيك و پيام از چه دياريســــــــــت بدين نام؟ از رى كه در آن جمع كريمند و كرامــــــــــــند بگشــــــاى بخــــــــــــارا و بخوان تا كه ببينى گنجينهء شـــــــعر و هـــــــنر و موعظت و پند در رشته كشيدست چنان گـوهر شـــــــــــــهوار جمعى كه پريشــان شده چون دانهء اســــــــــپند يك نامه زپاريـــــــــــــس و يكى چــــامه ز لندن يك قصـــــــــــــه ز جاپان و يكى نكته ز هالند يك عرض ســــــــــــــپاس آمده از خطّهء لاهور يك نامهء شُــــــــكرانه از آنسوى ســـــــــجاوند در آن بتوان يافت زتــــاريخ و زفرهــــــــــنگ از فاتح مــــــــيوند الى خواجهء ميمــــــــــــــند شيرين همه چون شـكّر و خوشبو همه چون گل ما ســـــُـــــست دلان و همه محتاج به گلـــــــقند آن را كه نه بيگانه به فرهــــــنگ من و توست خانهست رى و بلخ و بخارا و ســــــــــــــمرقند يك مردم هـــــــــــــمواژه و همــــــراز و همآواز هم تيره و هم ســــــــــــيره و هم خوى و همانند خويشـــــــــــــــــــند و تبار و گپ هم اندر يابند زآمودريـــــــــا تا به كنـــــار شــــــــــــــط اروند خلقــــان دگر بســــــــــته به مال و زر و جاهند وين خلق به فرهـــــــــنگ و زبان و خِرَد و فند درويشى و خرســنديــــــــــــشان نغز شعاريست من نيز زِيَم شاد كه درويـــــــــــــــــشم و خرسند خُرســــــــــند بدانيم كه داريم ز فرهـــــــــــنگ سُــــــتوار يكى ســـــايه فكن ســــــرو تنومـــــند از شعر بــــــهار و ســــخن نغز خلــــــــــــــيلى تا مثــــنوى و حـــــافظ و شهــــــنامه و پازنـــــد گر ريشه اين ســــــــــــرو كهن خواهى جـــستن بنديش به هنــــــــــــــــــدوكش و بنگر به دماوند ســـــــرتاســــــــــــــرگيتى شده يك دهكده امروز چون فاصــــــــــــلهها كاسته و آســـان شده پيوند چندان كه به چشــــــــــــــــمك زدنى مىشوى آگه در لاههء هـــــــالند زلشكر گهِ هلـــــــــــــــــــمند يا آن كه ببينى چه خبر هست به غــــــــــــــزنين تو شَــــــــــــــسته به قزوين به كنار زن و فرزند بگذشت زمانى كه به يك مـــــــــــــــاه خبر رفت از شهر هـــــــــــــــــرى تا زبَر غور و پســــابند يا آنكه تدارك به مهـــــــــــــــــــــــى ديدن بايست تا شــــــــــاه قجـــــــــــــر رفت زتهران به دماوند اين دهكـــــــــــــــــــده دارد دِهَكى ويژهء فرهنگ دهبـــــــــــــــــــــاشى ما نغز بر آن دِهْ شده خاوند هر ســـــــــــــــــــال ورا باد به هر روز دو شهكار از اوّل فروردين تا آخر اســـــــــــــــــــــــــــــــفند آصف فكرت نقل از مجلّهء وزين بخارا
ارسال شده توسط محمد آصف فكرت در تاريخ يكشنبه 28 خرداد 1385 ساعت 5:59 قبلازظهر (نظر بدهید)
یادگار نگاری هنگامی که در کار فهرستنگاری نسخه های خطی کتابخانهء مرکزی آستان قدس بودم غالباً نسخه هایی را می دیدم که این بیت عربی - گاهی با اندکی تفاوت - بر پشت برگ اول یا آخر نسخه نوشته شده بود: و یبقی الخطّ فی قرطاس دهراً و ایدینا رمیم فی التّــــراب * یدوم الخط فی القرطاس دهرا و کاتبه رمیم فی التراب ( البته مطالب جالبی را که مالکان نسخه ها یاد داشت نموده بودند در آن روزگار گرد آوردم و چند سال بعد به صورت مقاله یی با عنوان بر "سپیدی نسخه ها " در یکی از نشریه های تخصصی در ایران چاپ شد). چون این مطالب را مرور می کردم به یاد می آوردم یادداشتهایی را که نو آموزان بر پشت کتابها، در روزگاری که ما کودکان دبستانی بودیم، می نوشتند و ما از دیدن و خواندن آنها لذّت می بردیم و بی گمان که خود ما هم مرتکب چنان خطاهایی می شدیم. چون برخی از آن مطالب خالی از لطافتی نیست، در اینجا به ذکر آنچه به یادم مانده است می پردازم. البتّه از ویژگیهای نوآموزان بود که نشان دهند که نوشتن را آموخته اند و می توانند سفیدی کتابهای خود و دیگران را سیاه کنند. یکی از متداول ترین ابیاتی که بر پشت کتاب می نوشتند، .و اندکی رنگ عاشقانه هم داشت این بود: برپشت کتابت همه کس نام نویسند من گمشدهء عشــق تو ام ، نام ندارم * و این بیت هم اگر چه از در و دیوار خانه حکایت داشت گاهی جایش پشت کتاب بود: نوشتم بر در و دیوار خانه بماند از من مسکین نشانه این ابیات نیز غالباً بر پشت کتابها توسط مالکان یا مطالعه کنندگان نوشته می شد: به یادگار نوشتم خطی ز دلتنگی در این زمانه ندیدم رفیق یکرنگی * خط نوشتم صرف کردم روزگار من نمانم خط بماند یادگار * قلم گفتا که من شاه جهانم قلمزن را به دولت می رسانم و در پایان به این ابیات توجه فرمایید که بی مناسبت با بیت عربی که در آغاز تحریر شد، نیست: خط در ورق دهر بماند صد سال بیچاره نویسنده که در خاک رود * این دست من از خاک است هم خاک شود روزی این نام من از دنیا هم پاک شود روزی هر کس که مرا داند، این خطّ مرا خواند شاید که به مرگ من غمناک شود روزی
ارسال شده توسط محمد آصف فكرت در تاريخ چهارشنبه 17 خرداد 1385 ساعت 4:48 قبلازظهر (نظر بدهید) |
RSS Feeds
بخارا | fekrat.kateban.com -- copyright: 2006 © -- Powered by kateban.com |